إشارات الصوفية في الألفاظ النبويّة صكة ولأعناقهم دكة . [١] لذا بقلى در بخش پايانى رساله خويش ـ كه حدود يك چهارم كلّ كتاب را تشكيل مى دهد ـ به نقل مطالبى از بزرگان تصوّف در شرح و تفسير احاديث نبوى پرداخته است . و از سخنان آنان ، در تأييد شرح خود ، شاهدمثالهايى آورده است . براى نمونه ، ذيل «حديث الإغانة» كه حديث مشهورى از پيامبر صلى الله عليه و آله وسلم است و با عبارت : «إنّه ليغان على قلبي وإنّي لأستغفر اللّه في اليوم سبعين مرّة» نقل شده است ، شصت وجه در تفسير اين حديث از كلمات صوفيه نقل نموده است . [٢] برخى بزرگان صوفيه كه بقلى در كتاب خويش از سخنان آنان بهره برده است ، به قرار زيرند : جُنيد ، ابو سعيد خزّاز ، ابن عطا ، رويم ، ابو عثمان خيرى ، نصرآبادى ، حصرى ، ابن ابى الورد ، سهل بن عبداللّه (ص٦٩ ـ ٧٧) ؛ سهل بن عبداللّه شوشترى (ص٧٧ ـ ٨٤) ؛ ابو عبدالرحمان سُلمى ، كه از وى ، چهل وجه در تفسير حديث قدسى «الصوم لي وأنا اُجزى به» نقل كرده است (ص٨٤ ـ ٨٨) ؛ ابو زيد ابا طبيب هاشمى (ص٨٨) ؛ ابو عمر بن نجيد ، جدّ شيخ عبدالرحمان سُلَمى (ص٩٠ و٩٩) ؛

[١] همان ، ص٢٦٥ .[٢] شايان ذكر است كه بقلى ، رساله مستقلّى نيز در شرح «حديث الإغانة» نگاشته است .