١١٧٣.حذيفه: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: دردا و دريغا بر اين امّت از دست فرمان روايانى جبّار و ستمگر، كه اطاعت كنندگان [از خدا] را مى كشند و دچار رعب و وحشت مى سازند، مگر كسانى را كه در برابر آنان اظهار اطاعت كنند. مؤمن پرهيزگار، به زبان با ايشان سازش مى كند و به دل از آنان مى گريزد. پس، هرگاه خداوند عز و جل بخواهد عزّت را به اسلام بازگرداند، هر ستمگر جبّارى را در هم شكند و او بر هر چه بخواهد قادر است و مى تواند امتى را كه تباه شده است، اصلاح گرداند. سپس فرمود: اى حذيفه، اگر از عمر دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد، خداوند آن روز را چندان طولانى مى سازد تا اين كه مردى از اهل بيت من حكومت را به دست گيرد، حماسه ها به دست او صورت مى پذيرد و اسلام پيروز مى شود. خداوند، خُلف وعده نمى كند و او حساب رسى سريع است.

١١٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قيامت برپا نشود تا اين كه قائم بر حقّ ما، قيام كند و اين قيام زمانى رخ دهد كه خداوند عز و جل به او اجازه دهد. هركه از او پيروى كند، نجات يابد و هركه از وى تخلّف نمايد، نابود شود. خدا را، خدا را، اى بندگان خدا، نزد او رويد، اگر چه ناچار شويد از روى يخ عبور كنيد؛ زيرا كه او، جانشين خداى عز و جل و جانشين من است.

١١٧٥.سلمان: چون بيمارى رسول خدا صلى الله عليه و آله سخت شد، خدمت آن حضرت رسيديم. پيامبر صلى الله عليه و آله به مردم [عيادت كنندگان] فرمود: مرا با اهل بيت تنها گذاريد. مردم برخاستند و من هم به همراه آنان برخاستم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: بنشين (اى سلمان) تو از ما اهل بيت هستى. پس حمد و ثناى الهى را به جا آورد و آن گاه فرمود:... درباره عترت و اهل بيتم از خدا بترسيد؛ زيرا دنيا براى احدى پيش از ما دوام نياورد و براى ما نيز باقى نمى ماند و براى هيچ كس پس از ما هم نمى پايد. سپس به على فرمود: دولت حقّ پر خير و بركت ترينِ دولتهاست. بدانيد كه شما بعد از آنان به ازاى هر روز (كه آنان حكومت كرده اند) دو روز و به ازاى هر ماه دو ماه و به ازاى هر سال دو سال حكومت خواهيد كرد.