٩٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى ايمان نياورده باشد، مگر آن گاه كه مرا از خودش بيشتر دوست داشته باشد و كسان مرا بيشتر از كسان خودش و خاندان مرا بيشتر از خاندان خودش و مرا بيشتر از خودش.

٩٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ايمان كامل نشود مگر با دوست داشتن ما اهل بيت.

٩٦٢.امام على عليه السلام: هان! هيچ بنده اى از بندگان خدا نيست كه خداوند دلش را براى ايمان خالص كرده باشد مگر اين كه دوستى ما را در دلش مى يابد و لذا ما را دوست مى دارد و هيچ بنده اى از بندگان خدا نيست كه خداوند بر او خشم گرفته باشد مگر اين كه دشمنى با ما را در دلش مى يابد و از اين رو ما را دشمن مى دارد. بنابراين، دوستدار ما، چشم به راه رحمت است و گويى درهاى رحمت به رويش گشوده شده است و كينه توز ما، بر لبه پرتگاهى در حال ريزش است كه با آن، در آتش دوزخ فرو مى افتد. پس، گوارا بادا اهل رحمت را، رحمتشان و نابود بادا جايگاه دوزخيان .

٩٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه على را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كه مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است؛ تو را (اى على) جز مؤمن، دوست ندارد و كسى جز كافر يا منافق، دشمنت نمى دارد.

٩٦٤.امام على عليه السلام: رسول خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود كه مرا جز مؤمن، دوست ندارد و جز منافق، كسى دشمنم نمى دارد.

٩٦٥.امّ سلمة: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام مى فرمايد: مؤمن، تو را دشمن نمى دارد و منافق، دوستت نمى دارد.

٩٦٦.ابوذر: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام مى فرمايد: خداوند از مؤمنان بر محبّت تو پيمان گرفته است و از منافقان بر بغض نسبت به تو. اگر بينى مؤمن را قطع كنى، باز تو را دشمن نخواهد داشت و اگر دينارها به پاى منافقان بريزى، باز هم دوستت نخواهند داشت. اى على، تو را دوست ندارد، مگر مؤمن و تو را دشمن نمى دارد، مگر منافق.