اهل بيت (ع) در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٧١
٨٥٩.ابوحمزه: حضرت باقر عليه السلام به من فرمود: خدا را در حقيقت كسى بندگى مى كند كه خداشناس باشد، اما كسى كه خداشناس نيست، او را اين گونه [مانند عامه مردم ]گمراهانه مى پرستد. عرض كردم: فدايت شوم، شناخت خدا به چيست؟ فرمود: باور داشتن خداى عز و جل و باور داشتن رسول او و پذيرش ولايت على عليه السلام و پيروى از او و از ائمّه هدى عليهم السلام و پناه بردن به خداى عز و جل از دشمنان آنان؛ اين است شناخت خداى عز و جل.
٨٦٠.امام باقر عليه السلام: هركه به ولايت آل محمّد درآيد، به بهشت رود و هر كه به ولايت دشمنان آنان درآيد، به دوزخ رود.
٨٦١.محمّد بن على حلبى: حضرت صادق عليه السلام درباره آيه «پروردگارا، مرا و پدر و مادرم را و هركس را كه با ايمان وارد خانه من شود بيامرز» فرمود: مقصود ولايت است؛ هركس به ولايت درآيد به خانه پيامبران عليهم السلام در آمده است. و مقصود از آيه «در حقيقت خدا مى خواهد كه آلودگى را از شما خانواده بزدايد و پاك و پاكيزه تان گرداند» . ائمّه عليهم السلام و ولايت آنان است، هر كه به اين ولايت درآيد به خانه پيامبر صلى الله عليه و آله در آمده است.
٨٦٢.امام صادق عليه السلام: خداوند ولايت ما اهل بيت را محور قرآن و محور همه كتابها [ى آسمانى] قرار داد كه قرآنِ استوار بر گرد آن مى چرخد و به واسطه آن همه كتابها ارج يافته اند و به واسطه آن حقيقت ايمان روشن مى شود. رسول خدا صلى الله عليه و آله دستور داد كه به قرآن و آل محمّد اقتدا شود، آن گاه كه در آخرين خطبه خود فرمود: من در ميان شما دو شى ء گرانسنگ بر جاى مى نهم: يكى بزرگتر، ديگرى كوچكتر، اما بزرگتر كتاب پروردگار من است و كوچكتر عترت يا همان اهل بيت منند، پس با پاسداشت آن دو مرا پاس داريد؛ زيرا تا زمانى كه به اين دو چنگ زنيد هرگز گمراه نخواهيد شد.