٩٨٨.امام صادق عليه السلام: من و پدرم عليه السلام بيرون آمديم تا اين كه به ميان قبر و منبر [رسول خدا ]رسيديم. جمعى از شيعيان در آن جا بودند. پدرم به آنها سلام كرد و آنها جواب سلامش را دادند. آن گاه پدرم فرمود: به خدا سوگند كه من بوى شما و روح شما را دوست دارم؛ پس با پارسايى و كوشيدن در عمل خود مرا در اين محبّت يارى رسانيد و بدانيد كه ولايت (و دوستى) ما جز با پارسايى و كوشش به دست نمى آيد، هر كدام از شما بنده اى را به امامت گيرد بايد به كردار او عمل كند.

٩٨٩.امام مهدى عليه السلام ـ در نامه اى از آن حضرت به شيخ مفيدـ : هريك از شما بايد كارى كند كه به محبّت ما نزديك شود و از كارى كه او را به نفرت و خشم ما نزديك مى سازد دورى كند؛ زيرا كه قضيه [ظهور] ما ناگهانى و بى خبر اتفاق مى افتد به طورى كه ديگر نه توبه اى به حالش سودمند مى افتد و نه پشيمانى از گناه، از كيفر ما مى رهاندش.

رك: بخش هفتم / سفارشهاى اهل بيت / سختكوشى در كار و عمل .

٥ / ٢

دوست داشتن دوستداران اهل بيت

٩٩٠.حَنَش بن مُعتَمر: بر اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلاموارد شدم و عرض كردم: سلام و رحمت و بركات خداوند بر تو باد اى اميرالمؤمنين، چگونه روز خود را به شب رساندى؟ فرمود: روز خود را به شب رساندم در حالى كه دوستدار خود را دوست مى دارم و دشمنم را دشمن و دوستدار ما در حالى روز خود را به شب مى رساند كه نسبت به رحمت خداوند كه در انتظار آن است، شادمان مى باشد و دشمن ما در حالى روز خود را به شب مى رساند كه بناى كار خود را بر لبه پرتگاهى در حال ريزش مى سازد و آن لبه، او را در آتش فرو مى افكند و درهاى رحمت به روى اهل آن گشوده شده است. پس اهل رحمت را رحمتشان گوارا باد و هلاكت و دوزخ، ارزانى دوزخيان باد. اى حنش! هر كه خوشحال مى شود بداند كه آيا دوستدار ماست يا دشمن ما دلش را بيازمايد، اگر دوست ما را دوست داشته باشد، دشمن ما نيست و اگر دوست ما را دشمن داشته باشد دوستدار ما نمى باشد. خداوند متعال از دوستدار ما بردوستى ما پيمان گرفته ودر لوح محفوظ نام دشمن ما را نوشته است. ماييم برگزيدگان[خدا] وپيشتازانما [به سوى حوض كوثر] پيشتازان پيامبرانند.