٨٦٤.عبدالسلام بن صالح هروى: زمانى كه حضرت رضا عليه السلام وارد نيشابور شد من با ايشان بودم. آن حضرت بر قاطر خاكسترى رنگى سوار بود علماى نيشابور براى استقبال از او بيرون آمده بودند. چون به جانب مرتعه به راه افتاد آنان لگام قاطرش را گرفتند و گفتند: يابن رسول اللّه ، تو را به حقّ پدران پاكت براى ما حديثى بگو، از پدران خويش، كه درود خدا بر همه آنان باد، برايمان حديثى بگو. در اين هنگام، حضرت سرش را از كجاوه اى كه روى آن پارچه ابريشمى نگارين آويخته بود بيرون آورد و فرمود: پدرم موسى بن جعفر از پدرش جعفر بن محمّد از پدرش محمّد بن على از پدرش على بن الحسين از پدرش حسين، اين سرور جوانان بهشتى، از پدرش اميرالمؤمنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله برايم حديث كرد كه فرمود: جبرئيل روح الامين از جانب خداوند پاك و بزرگ مرا خبر داد كه فرمود: اين منم خدا، معبودى نيست مگر تنها من ؛ بندگان من، پس مرا بندگى كنيد و هريك از شما با شهادت دادن مخلصانه به اين كه معبودى جز اللّه نيست مرا ديدار كند، به حصار من درآيد و هركس به حصار من درآيد از عذابم ايمن باشد. عرض كردند: يابن رسول اللّه ، شهادت دادن مخلصانه به خدا چگونه است؟ فرمود: به اطاعت از خدا و رسول او و ولايت اهل بيتش عليهم السلام.

٨٦٥.امام رضا عليه السلام: كمال دين در ولايت ما و بيزارى جستن از دشمن ماست.

٨٦٦.امام هادى عليه السلام ـ در زيارت جامعه كه بدان امامان را زيارت مى كنندـ : و زمين به نور شما روشن گشت و رستگاران به واسطه ولايت شما رستگار شدند. به سبب وجود شماست كه راه رضوان (الهى) پيموده مى شود و خشم خدا بر كسى است كه ولايت شما را انكار كند.