٧٨٣.امام على عليه السلام: ما را حقّى است، اگر داده شديم [چه بهتر] و گرنه بر دنباله اشتر مى نشينيم [تن به سختى ها مى دهيم]، هر اندازه هم [اين ]سفر شبانه [حقّ كشى ]به درازا كشد.

٧٨٤.امام على عليه السلام: هركس در بستر خود بميرد در حالى كه حقّ پروردگار خويش و رسول او و حقّ خاندان رسول او را شناخته باشد شهيد مرده است و مزدش با خداى سبحان است و مستوجب ثواب كردار شايسته اى باشد كه نيّت انجام آن را داشته است و نيّت او به جاى شمشير كشيدنش باشد؛ زيرا هر چيزى را عمرى و سررسيدى است كه از آن فراتر نمى رود.

٧٨٥.جابربن يزيد جعفى مى گويد: از ابوجعفر محمّد بن على الباقر عليهماالسلامدرباره اين سخن خداى عزوجل پرسيدم: «سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه (آنان را) برگزيده بوديم به ميراث داديم، پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه رو و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگامند» . فرمود: ستمگر از ميان ما كسى است كه حقّ امام را نشناسد و ميانه رو كسى است كه حقّ امام را مى شناسد و پيشى گيرنده در خوبيها به اذن خدا همان امام است «جَنّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها» يعنى پيشى گيرنده و ميانه رو (وارد بهشت مى شوند).