مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩ - فصل نخست

٣ . ايمان به رسالت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) و محتواى رسالت او.

اعتقاد به اين سه اصل، موجب ايمان انسان و ورود او به حصار امن الهى و بهره مندى او از سايهسار خوش ايمان و اسلام مى گردد.

انديشمندان اسلامى جملگى ـ بدون توجه به تفاوت مذهبى آنان ـ برمطالب فوق متّفقند و جهت تأييد آنها شواهد بسيارى از گفتار پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) نقل مى كنند. از آن جمله:

١ . امام رضا (عليه السلام) به نقل از پدران بزرگوار خود، از على(عليه السلام) روايت كرده اند كه فرمود:

«قال النّبى (صلى الله عليه وآله وسلم): اُمِرْتُ أَنْ اُقاِتلَ النّاسَ حَتّى يَقُولُوا لا اِلهَ اِلاّاللّهُ، فَاذا قالُوا حُرِّمَت عَلَىّ دِمائُهُم و أمْوالُهُم».[١]

«پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم): مأمورم كه با كفار بستيزم تا كلمه توحيد ((لا اله الاّ اللّه)) را بر زبان جارى كنند و آن هنگام، جان و مال آنان بر من حرام خواهد شد».

٢ . بخارى و مسلم از عمر ابن خطاب روايت كرده اند كه روزى على (عليه السلام) از پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) پرسيد:

يا رسول اللّه! تا چه حد با كفار نبرد كنم؟ حضرت پاسخ دادند:

«قاتِلْهُم حَتّى يَشْهَدُوا أنْ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَ أنَّ مُحمّداً رسولُ اللّهِ