مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٢ - نذر براى اموات

عطا كرد، چند گوسفند در منطقه«بوانة» ذبح كنم.» (او مى گويد: من درست متوجه نشدم، اما ميمونه از ٥٠ گوسفند سخن مى گفت.)

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمودند: آيا در آن منطقه بُتى وجود دارد؟ پدر ميمونه گفت: خير.

حضرت فرمودند: به نذر خود براى خدا، وفا كن.[١]

همچنانكه ملاحظه مى شود پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بر سئوال خود در مورد وجود بت در جاييكه ذبح صورت مى گيرد تأكيد دارند و اين نشان مى دهدكه تنها نذرى حرام است كه براى بت ها و صنم ها باشد زيرا عادت مردم جاهلى بر آن بود. چنانكه قرآن مى فرمايد:

((... وَ ما ذُبِحَ علَى َالنُّصُبِ...ذلِكُمْ فِسْقٌ)).[٢]

«آنچه براى بت ها كشته مى شود... فسق و گناه است».

هر انسانى كه در احوال و رفتار زائران عتبات مقدسه و مرقد اولياى صالح خداوند دقت كند، درمى يابد كه نذر آنان براى خداوند و جلب رضايت اوست و ذبح خود را با نام خدا انجام مى دهند و هدف آنان بهره مندى صاحب قبر از ثواب قربانى و برخوردارى فقرا از گوشت آن است.