مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٥ - ٣ ساختن آرامگاه بر روى قبور

٦ ـ بلاذرى نقل مى كند: «هنگامى كه زينب بنت جحش در سال ٢٠ هجرىوفات يافت، عمر بر جنازه او نماز خواند. او در روز گرم تابستانى به خاك سپرده شد و عمر بر روى قبر او خيمه اى برپا كرد».[١]

البته هدف عمر از برپا كردن خيمه، تسهيل كار متصديان تدفين نبود، بلكه او براى آسايش حال بستگان ميت در زير سايه چادر و قرائت قرآن و دعا براى ميت اقدام به چنين عملى نمود.

٧ ـ سمهودى (متوفى ٩١١ هـ. ق) در توصيف بقيع مى گويد:«...مقبره ها وآرامگاه هاى متعددى در آن بنا شده است. از آن جمله، مقبره عقيل ابن ابيطالب، زنان پيامبر، عباس ]عموى پيامبر[، و حسن بن على و... مى باشد. اين قبور، داراى گنبدهاى بلند و مرتفعى هستند. ابن نجّار مى گويد:«... اين گنبدها بزرگ و مرتفع هستند. ساخت آنها به زمانهاى قديم مربوط است. داراى دو درب هستند كه يكى از آنها همه روزه باز است. مطرى گفته است:«اين مقابر وگنبدها را خليفه وقت، ناصر احمد ابن مستضيىء ساخته است... قبر عباس و حسن بن على(عليه السلام) قدرى بالاتر از زمين و مسطح هستند. روى قبر آنها لوحه هاى مسى، با شكلى زيبا و بديع، به زمين ميخ كوب شده است».[٢]