مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٧ - كاوشى در فهم معناى حديث

اين آمدنم، خواهانم ».

٣ ـ بيهقى از عمر ابن خطّاب روايت مى كند كه پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود:

«لمّا اقترف آدم الخطيئة رفع رأسه الى السماء فقال: أسألك بحقّ محمد الاّغفرت لى».[١]

«آنگاه كه حضرت آدم دچار خطا شد، سر به آسمان بلند كرد و گفت: خداوندا!،به حقّ محمد(صلى الله عليه وآله وسلم)، از تو مى خواهم از خطايم درگذرى».

٤ ـ حاكم در كتاب مستدرك، طبرانى در كتاب معجم الاوسط و ابو نعيم دركتاب حلية الاولياء از انس ابن مالك روايت كرده اند: وقتى فاطمه بنت اسد وفات يافت، قبرى براى او كندند. وقتى قبر به اندازه لحد رسيد، رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)كندن قبر را ادامه دادند و با دستان مبارك خود خاك آن را بيرون ريختند. وقتى قبر آماده شد، رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) وارد قبر شدند و در آن خوابيدند. سپس گفتند:«خداوند است كه زنده مى كند و مى ميراند و او زنده ايست كه مرگ نپذيرد. خداوندا! مادرم فاطمه بنت اسد را بيامرز و حجّتش را به او تلقين كن وجايگاهش را توسعه بخش. به حق نبى ات و انبياء قبل از من، كه تو ارحمالراحمينى»[٢]

اين ادعيه، گرچه عين لفظ سوگند و قسم را در خود ندارد، اما