مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٥ - جشن ميلاد انبياء ، ائمه (عليهم السلام)

ابوبكر بن ابى قحافة، خليفه اول، بر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)گريست و در سوگ پيامبر مرثيه اى سرود كه با اين بيت آغاز مى شد:

يا عين فابكى و لا تسأمى

و حُقَّ البكاء على السيّد

«اى چشم! گريان باش و از گريه ملول مشو، كه گريه بر آن بزرگ سزاوار است».

و نيز حسّان بن ثابت، شاعر پر آوازه صدر اسلام در رثاى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)مى گريد و مى گويد:

ظللتُ بها ابكى الرسول فاسعدت

يبكّون من تبكى السماوات يومه

عيونٌ و مثلاها من الجفن اسعد

و من قد بكته الارض فالناس اكمد

«همواره بر رسول خدا مى گريم، پس اى ديده٣ها و مژگانها مرا در اين گريستن يارى دهيد.

مردم مى گريند در عزاى كسى كه آسمانها در روز عزايش گريه مى كنند، و مردم در عزاى كسى كه زمين براى او گريست، غمگين ترند».

و در شعرى ديگر:

يا عين جودى بدمع منك اسبال و لا تملنّ من سحّ و إعوال

«اى ديده! مدام از خود اشك جارى كن و از اشك و شيون ملول مشو».