مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٤٤ - آيه سوم
هرگز سنّت ما بر اين نبود . ]بلكه[فقط يك صيحه آسمانى بود، ناگهان همگى خاموش شدند ».
مفسّران جملگى بر اين عقيده اند كه آيات فوق در مورد فرستادگان حضرت عيسى (عليه السلام) به منطقه انطاكيه نازل شده است. آنان مردم را به توحيد و ترك عبادت غير خداوند دعوت كردند و در مقابل، مردم به مخالفت با دعوت آنان برخاستند. مشروح احتجاج آنان در سوره يس آمده است.
هنگاميكه فرستادگان حضرت عيسى(عليه السلام) در حال احتجاج با مردم بودند، مردى از دور دست شهر فرا رسيد و آنان را به خداپرستى دعوت كرد وگفت:
«اى كافران! از اين فرستادگان پيروى كنيد، نه از شما مزدى مى خواهند ونه در قبال هدايت شما مالى طلب مى كنند. آنان به راه حق هدايت شده اند و درمسير او قدم بر مى دارند» سپس اضافه كرد:«چرا من، كسى را كه خلقم كرده، به من نعمت داده، هدايتم كرده و شما نيز به سوى او برمى گرديد و به دليل كفرتان مجازات مى كند، عبادت نكنم؟ آيا از من مى خواهيد خدايانى غير او را به خدايى گيرم؟ در حاليكه آنها نياز مرا برآورده نمى كنند و از من ضررى دفع نمى نمايند، شفاعت آنها نفعى به من نمى رساند و از هلاكت و زيان نجاتم نمى دهد».
وقتى با اين جملات زمينه را براى ابطال پندار مشركين و اثبات