مرزهاى توحيد و شرك در قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٢٦ - سيره مسلمانان در ساختن مسجد بر قبور انسانهاى شايسته
(و رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ)).[١]
«هنگاميكه به آنان گفته مى شود:«بياييد تا رسول خدا براى شما استغفار كند»; سرهاى خود را ]از روى استهزاء و كبر و غرور[ تكان مى دهند و آنها را مى بينى كه از سخنان تو اعراض كرده و تكبر مىورزند».
تاريخ اسلام مملوّ از نمونه هايى از اين دست است.
* * *
ب ـ توسل به مقام و شخصيّت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)
در اين باره به نقل حكايتى تاريخى مى پردازيم كه صراحتاً از توسل صحابه به دعاى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) در حال حيات ايشان ، و نيز توسل به مقام و منزلت آن، حضرت حكايت مى كند. غرض ما از نقل آن، استدلال بر مطلب اخير است.
عثمان ابن حنيف مى گويد:«مردى كه از نابينايى رنج مى برد به محضررسول خدا آمد و گفت: اى رسول خدا! از خدا بخواهيد مرا شفا دهد. پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود: اگر بخواهى دعا مى كنم، اما اگر صبر كنى بهتر است. آن مرد درخواست دعا كرد. پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به او دستور داد: وضويى كامل بساز، دو ركعت نماز بخوان و به اين صورت دعا كن:
[١] منافقون / ٥.