از امام حسين عليه السلام پرسيدند: چرا خدا روزه را واجب كرده است؟ فرمود:
«لِيَجِدَ الْغَنِىُّ مَسَّ الْجُوعِ فَيَعُودُ بِالْفَضْلِ عَلَى الْمِسْكينِ» «١» تا توانمند گرسنگى را لمس كند و مازاد بر نياز را بر مستمند باز گرداند.
ه- يادآورى آخرت‌ آخرين حكمتى كه در اينجا به آن مى‌پردازيم به خاطر آوردن آخرت است.
حضرت رضا عليه السلام طى گفتار متينى اين پرسش را طرح مى‌كند كه: چرا فرمان روزه دارى بر بندگان صادر شده است آن‌گاه در پاسخ مى‌فرمايد:
«لِكَىْ يَعْرِفُوا أَلَمَ الْجُوعِ وَالْعَطَشِ فَيَسْتَدِلُّوا عَلى‌ فَقْرِ الْاخِرَةِ» «٢» تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و بر بيچارگى سراى ديگر رهنمون گردند.
از اين رو پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در يكى از خطبه‌هايى كه در آستانه ماه مبارك رمضان ايراد كرد فرمود:
«... وَاذْكُرُوا بِجُوعِكُمْ وَ عَطَشِكُمْ فيهِ جُوعَ يَوْمِ الْقِيمَةِ وَ عَطَشَهُ ...» «٣» با گرسنگى و تشنگى‌تان در اين ماه، گرسنگى و تشنگى روز قيامت را به ياد آوريد.
مراتب روزه‌دارى‌ امير مؤمنان، على عليه السلام روزه را داراى سه مرتبه دانسته مى‌فرمايد:
«صَوْمُ الْقَلْبِ خَيْرٌ مِنْ صِيامِ اللِّسانِ وَ صِيامُ اللِّسانِ خَيْرٌ مِنْ صِيامِ الْبَطْنِ» «٤» روزه دل بهتر از روزه زبان و روزه زبان برتر از روزه شكم است.