علاوه بر آنچه گفته شد برخى از عبادات به‌طور مستقيم نيز موجب سلامت جسم مى‌شوند. امام سجاد عليه السلام درباره تأثير حج و عمره بر سلامت جسمانى مى‌فرمايد:
«حُجُّوا وَاعْتَمِرُوا تَصِحَّ أَجْسامُكُمْ ...» «١» حجّ و عمره بجا آوريد! تا بدنهاى شما سالم گردد.
٣- مصونيت از گناه: عبادت موجب قرب انسان به خدا مى‌شود و از آنجا كه خداوند مظهر همه پاكى‌هاست و از هرگونه پليدى و آلودگى منزّه است، بندگانى كه به او تقرّب مى‌جويند نيز به هر ميزان به او نزديك‌تر شوند به همان ميزان از گناه و انحراف فاصله مى‌گيرند و از وسوسه‌هاى شيطان و نفس امّاره مصونيّت مى‌يابند.
با توجّه به اين حقيقت، قرآن كريم مى‌فرمايد:
«أَقِمِ الصَّلوةَ إِنَّ الصَّلوةَ تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ ...» «٢» نماز را بپا دار كه نماز- انسان را- از زشتى‌ها و گناه باز مى‌دارد.
٤- بى‌نيازى مادّى و گشايش اقتصادى: غنا و بى‌نيازى تنها به داشتن مال و ثروت زياد نيست. چه بسا ثروتمندى كه با وجود تمكّن مادّى در عمق جان خويش احساس فقر و نياز مى‌كند و چه‌بسا تهيدستى كه بر اثر ارتباط با خدا و اتّكال به او، خود را از همه كس و همه چيز مستغنى مى‌يابد. عبادت خداوند سبب مى‌شود كه انسان آنچنان در عظمت الهى غرق شود كه غير او هر چه هست در نظرش حقير و بى‌ارزش جلوه كند.
حضرت على عليه السلام در توصيف تقوا پيشگان مى‌فرمايد:
«عَظُمَ الْخالِقُ فى‌ أَنْفُسِهِمْ فَصَغُرَ ما دُونَهُ فى‌ أَعْيُنِهِمْ ...» «٣» ژرفاى روحشان را عظمت آفريدگار لبريز كرده‌است. پس هرچه جزاوست درنظرشان خُرد مى‌آيد.
در عين حال در متون اسلامى به اين حقيقت تصريح شده است كه انجام برخى‌