«اذا ارَدْتَ حاجَةً فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ وَ صَلِّ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ سَلْ تُعْطَهُ» «١» هرگاه حاجتى داشتى، دو ركعت نماز بخوان و بر محمد و آل او درود فرست و سپس از خداوند [خواسته‌ات را] بخواه كه به تو عطا مى‌شود.
٥- تأخير عذاب از جامعه‌ حرمت و محبوبيّت نمازگزار در پيشگاه خداوند موجب مى‌شود كه خداوند به احترام او خشم خويش را از ديگران بردارد و عذاب آنان را به تأخير اندازد، گرچه تأخير عذاب به‌معناى چشم‌پوشى كامل از عقوبت خطاكاران نيست و چه‌بسا آنان، سرانجام دير يا زود گرفتار عقوبت الهى شوند، ليكن تأخير در نزول عذاب كه به بركت نمازِ نمازگزاران صورت مى‌گيرد اين حُسن را دارد كه مى‌تواند فرصتى براى جبران خطاهاى گذشته و بازگشت آنان به درگاه الهى محسوب شود.
حضرت على عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
گاهى خداوند اراده مى‌كند كه مردمى را به خاطر گناهانشان طورى عذاب كند كه احدى از آنان باقى نماند، ولى در آن ميان نمازگزار پيرى را كه با قدمهاى لرزان به جايگاه نماز مى‌رود و كودكانى را كه در حال تعليم قرآن هستند مى‌بيند از عذاب آنها چشم‌پوشى كرده آن را به تأخير مى‌اندازد. «٢» ٦- رحمت و مغفرت الهى‌ بيشترين آثار عبادات بويژه نماز در آخرت تجلّى مى‌يابد و يكى از مهمترين آثار نماز شمول رحمت و غفران الهى است. گرچه اين اثر ارزنده در دنيا هم ظاهر مى‌شود، ولى زمينه ظهور و بروز آن در آخرت بيشتر است و نمازگزاران مؤمن در سايه امن لطف و رحمت الهى قرار مى‌گيرند و از هول و هراس مواقف دشوار قيامت در امان مى‌مانند در نتيجه ارزش نمازشان آشكارتر مى‌شود. رسول خدا صلى الله عليه و آله شمول رحمت الهى بر نمازگزار را اين‌گونه توصيف فرموده: