پاك و الهى سرچشمه بگيرد نوعى عبادت محسوب مى‌شود.
برخى از امورى كه عبادت خداوند محسوب مى‌شوند و در قرآن و روايات به آنها اشاره شده است عبارتند از:
١- تفكّر در آفرينش: تفكّرى‌كه انسان‌را به خدا نزديك و با او آشنا سازد، عبادت خداست.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«لَيْسَتِ الْعِبادَةُ كَثْرَةَ الصَّلاةِ وَالصَّوْمِ، انَّمَا الْعِبادَةُ التَّفَكُرُ فى‌ امْرِ اللَّهِ» «١» عبادت تنها نماز خواندن و روزه گرفتن بسيار نيست، بلكه انديشيدن در كار خداوند عبادت است.
٢- كسب روزى حلال: كار و تلاش اگر براى به دست آوردن روزى حلال، رفاه خانواده و حفظ آبرو صورت گيرد و انسان بخواهد درآمد حاصل از آن را در مجارى خير و مورد رضاى خداوند مصرف كند نيز عبادت است. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«الْعِبادَةُ سَبْعُونَ جُزْءاً افْضَلُها جُزْءاً طَلَبُ الْحَلالِ» «٢» عبادت هفتاد بخش است بهترين جزء آن طلب روزى حلال است.
٣- نگاه مهرآميز: هرگاه انسان از روى محبّت و براى ابراز علاقه به دانشمندان، زمامداران عادل و متّقى، پدر و مادر و برادر دينى نگاه كند همين نگاه براى خدا نيز عبادت محسوب مى‌شود. رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره نيز مى‌فرمايد:
«النَّظَرُ الَى الْعالِمِ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الى‌ امامِ الْمُقْسِطِ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الَى الْوالِدَيْنِ بِرَأْفَةٍ وَ رَحْمَةٍ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الَى الْاخِ تَوَدُّهُ فِى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ عِبادَةٌ» «٣» نگريستن به دانشمند و پيشواى عادل و نيز نگاه مهرآميز به پدر و مادر و همچنين نگاه كردن به برادرى كه او را براى خدا دوست مى‌دارى، عبادت است.
علاوه بر اينها آب دادن به مسلمانان، كمك به عيالمندان، پوشاندن گناه ديگران،