اخلاق عبادى(ج2) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١٨
رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره كسى كه به نماز خود اهميّت نمىدهد فرمود:
«يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ عُمْرِهِ وَ ... رِزْقِهِ» «١» خداوند بركت را از عُمر و روزى او مىبرد ٢- جرأت يافتن بر گناه و خيانت ترك واجب مهمّى مثل نماز انسان را در برابر ديگر اوامر و فرامين الهى جسور و گستاخ مىكند و در نتيجه ارتكاب گناهان برايش آسان مىشود. در اين باره نيز رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«... فَمَنْ ضَيَّعَ الصَّلاةَ فَانَّهُ لِغَيْرِها اضْيَعُ» «٢» هر كه نماز را ضايع كند، غير آن را بيشتر ضايع مىكند.
٣- بىدينى نماز بارزترين نشانه بندگى خدا و ارتباط انسان با اوست و كسى كه اين نشانه را ندارد از دين خدا بىبهره است. همان بزرگوار مىفرمايد:
«الصَّلاةُ عِمادُ الدّينِ فَمَنْ تَرَكَ صَلَواتَهُ مُتَعَمِّداً فَقَدْ هَدَمَ دينَهُ» «٣» نماز ستون دين است و هر كس نمازش را از روى عمد ترك كند، دين خود را منهدم ساخته است.
٤- پوچى اعمال كسى كه نماز را ترك مىكند در واقع رشته پيوند خود را با خداوند بريده است.
در اين صورت نمىتواند براى ساير اعمالش از خداوند انتظار پاداش داشته باشد. پيامبر بزرگوار اسلام در اين باره مىفرمايد: