عبادات موجب ازدياد روزى و گشايش اقتصادى مى‌شود.
به‌عنوان نمونه، حضرت صادق عليه السلام مى‌فرمايد:
«صَلاةُ اللَّيْلِ تُحْسِنُ الْوَجْهَ وَ تُحْسِنُ الْخُلْقَ وَ تُطيبُ الرُّوحَ وَ تُدِرُّ الرِّزْقَ وَ تَقْضِى الدَّيْنَ وَ تَذْهَبُ بِالْهَمِّ وَ تَجْلُوا الْبَصَرَ» «١» نماز شب، چهره را زيبا، اخلاق را نيكو، روح را پاكيزه، روزى را زياد، قرض را ادا، اندوه را برطرف، و چشم را روشن مى كند.
ب- آثار اخروى‌ عمده‌ترين نتايج پرستش خداوند، در جهان آخرت و پس از مرگ عايد انسان مى‌شود؛ نتايج ارزنده‌اى كه آيار دنيوى عبادت با همه بزرگى در برابر آن ناچيزند. برخى از آثار اخروى عبادت عبارت است از:
١- آسايش در برزخ: سفر آخرت، سفر پرماجرا و هراس‌انگيزى است كه هر انسانى آن را پيش رو دارد. اين سفر از لحظه مرگ انسان آغاز مى‌شود و به ابديّت مى‌پيوندد.
حفره قبر و زندگى در برزخ، اوّلين منزل سفر آخرت است كه در آن آدمى براى اوّلين بار با چهره تجسّم يافته اعمال نيك و بد خويش رو به رو مى‌گردد. اعمال عبادى كه انسان در دنيا انجام داده در عالم قبر و برزخ با چهره‌اى زيبا و آرامش‌بخش ظاهر مى‌شوند و در گذر از فراز و نشيب‌هاى زندگى برزخى به انسان يارى مى‌دهند و او را از وحشت و تنهايى ايمنى مى‌بخشند.
امام باقر عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«مَنْ أَتَمَّ رُكُوعَهُ لَمْ تَدْخُلْهُ وَحْشَةُ الْقَبْرِ» «٢» هر كس ركوع- نماز- خود را كامل به جا آورد، وحشت قبر بر او وارد نمى‌شود.
و نيز از امام صادق عليه السلام در اين باره چنين نقل شده: