پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخ داد:
پرهيز از هر چه خدا حرام كرده است. «١» با اين وصف، بسيارى از روزه‌داران اگر دست از گناه نشويند جز تشنگى و گرسنگى طرفى نمى‌بندند. حضرت زهرا عليها السلام مى‌فرمايد:
«ما يَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِيامِهِ إِذا لَمْ يَصُنْ لِسانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوارِحَهُ» «٢» روزه‌دارى كه زبان، گوش، چشم و اعضا و جوارحش‌را (از گناه) حفظ نكند، با روزه خود چه‌مى‌كند؟ (يعنى اين روزه چه سودى براى او دارد؟)
ب- انجام واجبات‌ دوّمين وظيفه ميهمان خدا اين است كه بقيه دستورات الهى را ناديده نگيرد كه اين خود، بزرگترين بى‌ادبى در محضر ربوبى است و چنين ميهمانى نزد ملكوتيان انگشت‌نما مى‌شود. به‌نظر شما آيا روزه داشتن و نماز نخواندن، روزه گرفتن و خمس ندادن، روزه‌دارى و مردم آزارى و ... با هم سازگارى دارد؟
ج- پرستش و نيايش‌ از ديگر آداب ماه خدا، نيايش و پرستش داوطلبانه است. فراوانى نمازها و دعاهاى ماه رمضان، گوياى اهميّت آن است. روزه‌دار با تشريفات ويژه‌اى به «ضيافةالله» دعوت شده و چه نيكوست كه با هديه گرانبهايى به محضر خداى سبحان شرفياب گردد و زيباترين هديّه به پيشگاه الهى، ساييدن پيشانى به خاك و بالا بردن دست نياز است.
د- تلاوت قرآن‌ ماه رمضان بهار قرآن است. قرآن و رمضان پيوندى ديرينه دارند، زيرا يكى از