ناميده شده، از قبيل ذكر مصداق است چنان كه شهيد ثانى (ره) احترام به مؤمن را مشمول تعظيم شعائر الهى دانسته است. «١» برخى از شعائر اسلامى عبارت است از:
١- اماكنى چون؛ مكه، مسجدالحرام، مسجدالنبى (ص)، بيت‌المقدس، مسجد كوفه، مشعرالحرام، منا، عتبات مقدّسه، مساجد و ٢- عبادات اسلامى، همچون؛ نماز، روزه، حجّ، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر و مانند آن.
٣- قرآن مجيد، سخنان معصومين (ع)، اذان و اقامه، نامهاى مقدّس خدا و معصومين.
٤- ايّام‌الله چون: عيد قربان، فطر و غدير، ماههاى حرام، عاشورا و تاسوعا، ماه رمضان، روزهاى ميلاد و ارتحال بزرگان دين، روزهاى سرنوشت‌سازى چون ٢٢ بهمن، ١٢ فروردين، ١٤ و ١٥ خرداد، ١٧ شهريور و تعظيم شعائر يا تقواى دل‌ قرآن مجيد، تعظيم شعائر الهى را تقواى دل شمرده و فرموده است:
«ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَاللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى‌الْقُلُوبِ» «٢» چنين است و هر كس شعائر خدا را بزرگ دارد، اين كار از تقواى دلهاست.
علّامه طباطبايى در بيان اين آيه مى‌نويسد:
تعظيم شعائر الهى از تقوا نشأت مى‌گيرد ... و اضافه تقوا به دل بر اين مطلب اشاره دارد كه حقيقت تقوا- كه عبارت است از پرهيز و دورى از خشم خدا و اجتناب از محرمات او- امرى معنوى است كه به دل و جان مربوط مى‌شود، نه به ظاهر اعمال يا عناوينى كه از آنها انتزاع مى‌شود. «٣» تقوا اگر در دل ننشيند و آن را تهذيب نكند، چه بسا انسان، اعمال ظاهرى و بى‌روح را