بزرگسالان را از پاى در مى‌آورد و خردسالان را به پيرى مى‌رساند و مؤمن بايد در آن اوضاع، سختى مى‌كشيد تا بميرد! پس ديدم كه صبر بر چنين اتفاقى خردمندانه‌تر است، اين بود كه شكيبايى پيشه كردم، در حالى كه خار در چشم و استخوان در گلويم نشسته بود! «١» صبر و سياست‌ با توجه به آنچه گذشت، دو نكته حائز اهميّت است:
١- صبر از مفاهيم انقلابى، سازنده و پوياست كه مؤمن را در گيرودار مبارزه و رويارويى با مشكلات طبيعى و تصنّعى، يارى مى‌رساند و زمينه انديشه و آمادگى را برايش فراهم مى‌سازد. تفسير صبر به انظلام، توسرى خوردن، از حق گذشتن و ... در واقع، تحريف اين واژه اسلامى است.
٢- همه مسؤلان و دست اندركاران امور مسلمانان، بايد به چنين زينتى آراسته باشند تا بتوانند از عهده مسؤليتى كه بردوش گرفته‌اند، برآيند و به هوش باشند كه بدون صبر و تحمّل محال است كه بتوانند ايمان فردى و اجتماعى خويش را حفظ كنند و احكام اسلام را در جامعه پياده كنند، چنان كه امام على عليه‌السلام فرمود:
«الصَّبْرُ مِنَ‌الْايمانِ كَالرَّأْسِ مِنَ‌الْجَسَدِ ...» «٢» صبر براى ايمان، چون سر براى پيكر است.
و همان گونه كه پيكر بى‌سر، زندگى را بدرود گفته، ايمان بى‌صبر هم نمى‌تواند به حيات خويش ادامه دهد.
همو در سخن حكيمانه ديگرى، صبر را به اندازه يك لشكر، براى مؤمن سودمند مى‌داند و مى‌فرمايد:
«الصَّبْرُ خَيْرُ جُنُودِالْمُؤْمِنِ» «٣» صبر پرسودترين لشگر مؤمن است.