تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا الَيْهِمْ انَ‌اللَّهَ يُحِبُ‌الْمُقْسِطينَ» «١» خداوند، شما را از نيكى و عدالت نسبت به كسانى كه به خاطر دين با شما نجنگيدند و شما را از ديارتان بيرون نراندند، نهى نمى‌كند، همانا خدا دادگران را دوست دارد.
با اين وصف، تولّى و تبرّى، جنبه تعصّب نمى‌تواند داشته باشد و بر اساس منطق و خرد، واقعيتهاى موجود و اهداف و انگيزه‌هاى زير، ائتلاف و انسجام نيروهاى خودى و پرهيز و دورى گزيدن از بيگانگان، امرى حياتى و اجتناب‌ناپذير است:
١- مرزبندى عقيدتى‌ اسلام، دين جامع و كاملى است كه در رسالت فردى و اجتماعى خويش هيچ نيازى به غير خود ندارد و بسانِ آب زلال و گوارايى است كه هر چه با او ممزوج شود، از شفافيّت و خالصى آن مى‌كاهد، از اين رو، ورود هيچ انديشه غيرالهى را به درون خويش بر نمى‌تابد و تدبيرى انديشيده تا مسلمانان با حراست از مرزهاى عقيده ناب خويش، آن را از اختلاط و التقاط فكرى- و نه تبادل آرا و اطلاعات- مصون دارند و انديشه ناب الهى اسلام به ناخالصى كفر و شرك، آلوده نشود و اين گوهر شبچراغ انسانيت از دستبرد راهزنان عقيده مصون بماند و گردو غبار الحاد و عناد، آن را مكدّر نسازد، چرا كه همه تلاش دشمنان اين است كه ميان مسلمانان و اسلام جدايى بيندازند:
«انْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ اعْداءً وَ يَبْسُطُوا الَيْكُمْ ايْدِيَهُمْ وَ الْسِنَتَهُمْ بِالْسُّوءِ وَ وَدُّوا لَوْتَكْفُرُونَ» «٢» اگر آنان بر شما چيره گردند، دشمن شما خواهند بود و دست وزبان خويش را به بدى كردن نسبت به شما مى‌گشايند و دوست دارند شما كافر شويد! ٢- حفظ استقلال‌ آرمان و عقيده، بر اساس اتحاد و يكدلى است و پيروان اسلام با آرمان توحيدى، جامعه متّحد و منسجمى را تشكيل مى‌دهند و تولّى، پشتوانه اين وحدت است، چنان كه‌