«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اوْفُوا بِالْعُقُودِ ...» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! به پيمانها وفا كنيد.
٤- فلسفه جهاد اسلامى را بى‌قانونى و عدم پايبندى سران كفر و استكبار به پيمانهاى بين‌المللى دانسته، مى‌فرمايد:
«وَ انْ نَكَثُوا ايْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فى‌ دينِكُمْ فَقاتِلُوا ائِمَّةَ الْكُفْرِ انَّهُمْ لا ايْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ» «٢» و اگر پيمانهاى خود را پس از عهد خويش شكستند و آيين شما را مورد طعن قرار دادند، با پيشوايان كفر، پيكار كنيد- زيرا به پيمانهاى خويش پايبند نيستند- شايد دست بردارند.
ضرورت پايبندى به قانون‌ از بخش پيش نتيجه مى‌گيريم كه مؤمنان واقعى، قانونمندان واقعى نيز هستند و هر چه ايمان فرد، قويتر باشد، بيشتر و بهتر قانون را مراعات مى‌كند، چنانكه بى‌احترامى و پايمال كردن قانون، نشانه ضعف و سستى ايمان محسوب مى‌شود، به همين دليل، انبيا و اوصياى گرانقدرشان علاوه بر آنكه مبلّغ قانون خدا بودند، خود بيش از ديگران قانون را مراعات مى‌كردند و در برابر آن تسليم بودند؛ امام راحل- رحمةالله‌عليه- در اين باره مى‌فرمايد:
... از صدر عالم تا كنون، تمام انبيا براى برقرار كردن قانون آمده‌اند و اسلام براى برقرارى قانون آمده است و پيغمبر اسلام‌ اخلاق سياسى ١٣٣ ١ - جاه طلبى ص : ١٣٣ و ائمّه اسلام و خلفاى اسلام، تمام براى قانون خاضع بوده‌اند و تسليم قانون بوده‌اند، ما هم بايد تبعيت از پيغمبر اسلام بكنيم و از ائمّه هدى [تبعيت‌] بكنيم و به قانون، هم عمل كنيم و هم خاضع باشيم ... «٣».
در شريعت مقدّس اسلام، ارزش انسان در «تقرّب به خدا» نهفته است و قرب الهى‌