اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٠٨
٣- شايعه سازان شايعه، پديده شوم و ناهنجارى است كه امنيّت اجتماعى و آرامش روحى مردم را مختل مىكند، از اين رو شايعه ساز، شايعه پراكن و شايعه پذير، هر سه محكومند و بايد جلو اقدام نامعقول آنان گرفته شود و مسلمانان، به هر نحو ممكن با آن مقابله كنند. بطور مثال، قرآن با شايعه ناموسى عليه يكى از بانوان صدر اسلام، بشدّت برخورد كرده، دست اندركاران آن را با عبارات؛ «عذاب عظيم»، «إفك مبين» و «بهتان عظيم» تهديد و تعبير نموده و از مسلمانان، گله مىكند كه چرا تحت تأثير شايعه سازان قرار گرفته و در برابر آنان، موضعگيرى اصولى نكردهاند. «١» ٤- تهاجم فرهنگى بى بند و بارى، لااباليگرى و تبهكارى، كم و بيش در هر جامعهاى يافت مىشود و هيچ جامعهاى نمىتواند ادعاى پاكى و بىآلايشى مطلق كند، ولى گاه، بزه و تباهى، فساد و فحشا و ... بسان حربهاى در دست دشمن قرار مىگيرد و از اين راه درصدد براندازى، تضعيف و ضربه زدن بر مىآيد. در چنين مواردى بر ملّت و دولت اسلامى است كه دشمن را در نيل به اهداف شيطانىاش ناكام سازند و غيرت مسلمانى خود را به منصه ظهور رسانند.
٥- اهانت به مقدّسات در داخل و خارج مملكت اسلامى، افراد و گروههاى بدسرشت، نادان و مغرضى يافت مىشوند كه براى تشنّج آفرينى، جريحهدار كردن احساسات مردم يا هر دليل ديگرى به مقدّسات اسلامى توهين مىكنند. بىتفاوتى در برابر چنين كارى، ننگ و بىغيرتى محسوب مىشود و مسلمانان بايد احساسات پاك و خشم مقدّس خويش را عليه اين گونه جريانات به كار گيرند و بىادبان را به مجازات شايسته جرمشان برسانند. بطور مثال اگر كسى به پيامبر اسلام صلّىاللهعليهوآله يا يكى از امامان معصوم عليهالسلام بد بگويد، محكوم به اعدام است. «٢»