مؤمن، خيانت نمى‌كند.
مفهوم سخن امام اين است كه خيانت با «ايمان» سازگارى ندارد و خائن، باايمان بيگانه است.
نمودها با توجه به تعريف واژه خيانت، خلافهاى بى‌شمارى در محدوده آن قرار مى‌گيرد و در برابر هر امانتى، نوعى خيانت، قابل تصوّر است كه برخى از نمودهاى كلّى آن را در زير بيان مى‌كنيم:
١- نافرمانى خدا و پيامبر هر گونه معصيت و نافرمانى نسبت به دستورات دينى- كه از سوى خدا، پيامبر و امام تشريع شده- خيانت به حساب مى‌آيد، زيرا گنهكار، عهد و بيعت با آنها را ناديده انگاشته و بر خلاف آن، عمل كرده است. خداوند مى‌فرمايد:
«يا ايُّهَاالَّذينَ امَنُوا لا تَخُونُوااللَّهَ وَالرَّسُولَ وَ تَخُونُوا اماناتِكُمْ وَ انْتُمْ تَعْلَمُونَ» «١» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، به خدا و پيامبر خيانت نكنيد و دانسته به امانتهاى خود خيانت نورزيد.
امام باقر عليه‌السلام در تفسير اين سخن خدا مى‌فرمايد:
«فَخِيانَةُاللَّهِ وَ رَسُولِهِ مَعْصِيَتُهُما» «٢» خيانت به خدا و پيامبر (همان) نافرمانى آنهاست.
٢- بى‌تفاوتى نسبت به مسلمانان‌ هر فردى با گفتن شهادتين، عضو جامعه اسلامى به حساب آمده، با ديگر برادران‌