غيرت معصومين عليهم‌السلام‌ به اعتقاد ما معصومين عليهم‌السلام، جملگى انسانهاى كاملى بودند كه همه فضايل انسانى را در حد كمال دارا بودند، در اينجا به چند نمونه از غيرت سياسى آن بزرگواران اشاره مى‌كنيم:
١- لوط پيامبر و حضرت ابراهيم عليهماالسلام، معاصر بودند؛ روميان طى يك حمله حضرت لوط را به اسارت گرفتند. وقتى اين خبر به حضرت ابراهيم رسيد، به جنگ روميان‌رفت و حضرت لوط را از چنگشان آزاد ساخت و اين اولين نبردى بود كه در راه خدا انجام گرفت. «١» ٢- كعب بن اشرف، از سران يهود، پس از جنگ بدر، قريش را بر ضد مسلمانان، تحريك كرد و نسبت به رسول اكرم صلّى‌اللّه‌عليه‌وآله بدگويى نمود و حتى در غزلهاى عاشقانه‌اش از زنان مسلمان ياد مى‌كرد. رسول خدا (ص) اين گستاخيها را تحمل نكرد و به عده‌اى از مسلمانان فرمان داد تا او را شبانه به قتل رساندند. «٢» ٣- جنگهاى صدر اسلام گرچه بطور عموم جنبه دفاعى داشت، گاهى نيز جنبه تلافى جويانه داشت و به انتقام خون مسلمانان مظلوم صورت مى‌گرفت و ناشى از غيرت سياسى و دينى پيامبر (ص) و مسلمانان بود. بنابر نقل مورّخان، سري اخلاق سياسى ١١٤ ٣ - جاودانگى ص : ١١٤ ّه «علقمة بن مجزر» و سريّه «زيد بن حارثه» به سوى قبيله «جزام» بدين منظور بود «٣»، چنان كه غزوه «بنى لحيان»- كه رسول خدا (ص) فرماندهى آن را به عهده داشت- به تلافى كشتار «اصحاب رجيع» انجام شد. «٤» ٤- برخى از خطبه‌هاى نهج‌البلاغه، از جمله خطبه ٢٧، نشانگر غيرت بى‌حدّ امام على عليه‌السلام و كوشش بى‌دريغ آن امام همام در برانگيختن غيرت مردم عليه نابسامانيهاى سياسى- اجتماعى است؛ جنگهاى «جمل»، «صفين» و «نهروان» نيز در اين جهت رقم خورد.
٥- «فارس بن حاتم» مرد شرور و فتنه‌گرى بود كه مردم را به بدعت در دين فرامى‌خواند،