برخوردارند و به همين دليل حق دارند سرپرستى و ولايت بر يكديگر را به عهده بگيرند. «١» سپس همديگر را به راه خير و صلاح رهنمون سازند و از زشتى و شقاوت باز دارند. از اين رو سرلوحه كارهاى خويش را «امر به معروف و نهى از منكر»، «اقامه نماز» و «اطاعت از خدا و پيامبر» قرار مى‌دهند.
بازدهى متقابل‌ فريضه بزرگ امر به معروف و نهى از منكر، بسان درخت تناورى است كه هر چه بيشتر بدان رسيدگى كنند، تقويتش نمايند و آفات آن را بزدايند، شاخ و برگ بيشترى مى‌روياند و بار وبر بهترى مى‌دهد. آثار گرانقدر اين پديده الهى، فراوان و متنوّع است. در اينجا با تبرّك جستن به روايتى از امام باقر عليه‌السلام به پنج اثر ارزنده آن اشاره مى‌كنيم:
١- انجام واجبات‌ «انَّ الْامْرَ بِاْلمَعْروُفِ وَ النَّهْىَ عَنِ‌الْمُنْكَرِ سَبيلُ الْانْبِياءِ وَ مِنْهاج‌الصُّلَحاءِ فَريضَةٌعَظيمَةٌ بِهاتُقامُ‌الْفَرائِضُ ...» امر به معروف و نهى از منكر، راه پيامبران و روش صالحان است؛ واجب بزرگى است كه به وسيله آن واجبات (الهى) بر پا مى‌شود.
٢- عدالت اجتماعى‌ «... مَعَ رَدِّالْمَظالِمِ وَ مُخالَفَةِالظَّالِمِ ...» (امر به معروف ونهى از منكر) با برگرداندن مظالم و ستيزه با ستمگر همراه است.
٣- سازندگى‌ «بِها ... تُعْمَرُ الْارْضُ» به وسيله امر به معروف و نهى از منكر زمين (كشور) آباد مى‌شود.