اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٥
حكومتى اسلام مطرح است، نكات حياتى و ظريف سياسى را با اسلوبى بديع به تصوير كشيده و آرمانهاى بلند اسلامى را به وضوح بيان كرده است. از جمله در جاهايى مناسب، به صلاحيتهاى كارگزاران پرداخته و ديدگاه اسلام را در اين باره شرح داده است كه گلچين برخى از آنها را در زير مىخوانيم:
١- ويژگيهاى استاندار امام (ع) نخست، مالك را به تقوا، بىاعتنايى به شهوات، مهربانى و ... دعوت مىكند:
«امَرَهُ بِتَقْوَىاللَّهِ ... وَ امَرَهُ انْ يَكْسُرَ نَفْسَهُ عِنْدَالشَّهَواتِ ... وَ اشْعِرْ قَلْبَكَ الرَّحْمَةَ لِلرَّعيَّةِ وَالَمحَبَّةَ لَهُمْ» «١» امير مؤمنان، مالك را به تقواى الهى امر مىكند ... و به او فرمان مىدهد كه نفس خويش را هنگام رويارويى با شهوات بشكند ... [اى مالك] دل خويش را از مهربانى و محبت به مردم مالامال ساز.
٢- اوصاف مشاوران «وَلا تُدْخِلَنَّ فى مَشْوَرَتِكَ بَخيلًا ... وَ لا جَباناً ... وَلا حَريصاً» «٢» هيچگاه با بخيل، ترسو و حريص (به مال دنيا) مشورت نكن.
٣- اخلاق فرماندهان نظامى «فَوَلِّ مِنْ جُنُودِكَ انْصَحَهُمْ فى نَفْسِكَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ و لِامامِكَ وَانْقاهُمْ جَيْباً وَافْضَلَهُمْ حِلْماً» «٣» از نظاميان، فردى را به فرماندهى بگمار كه در نظرت، خيرخواهترين كس براى خدا، پيامبر و امامت باشد و نيز از ديگران پاكدامنتر و متينتر باشد.