اخلاق سياسى - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٦٦
لَعَنَهُمُاللَّهُ وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقيمٌ» «١» خداوند به مردان و زنان منافق و كافران، وعده آتش دوزخ داده كه در آن جاويدانند، دوزخ براى آنها بس است! و خدا لعنتشان كرده و برايشان عذابى مدام است.
پيشگيرى و درمان با توجه به آنچه گذشت، براى خردمند، ترديدى باقى نمىماند كه پاكيزه نگهداشتن دل و عمل از ميكروب نفاق و دورويى، كارى حياتى، ضرورى، فورى و جاودانه است كه لحظهاى نبايد از آن غفلت كرد، زيرا:
اگر انسان از اين صفت جلوگيرى نكند و نفْس را سرخود كند، به اندك زمان چنان مهار گسيخته شود كه تمام همّت و همّش را مصروف اين رذيله كند و با هر كس ملاقات كند، با دورويى و دوزبانى ملاقات كند و خلط و آميزش با كسى نكند جز آنكه آلوده باشد به كدورت دورنگى و نفاق، و جز منافع شخصى و خودخواهى و خودپرستى، چيزى در نظرش نباشد و صداقت و صميميّت و همّت و مردانگى را بكلّى زير پا نهد و تمام كارها و حركات و سكنات دو رنگى را به كار برد و از هيچ گونه فساد و قباحت پرهيز نكند. چنين شخصى از زمره بشريت و انسانيت، دور و با شياطين محشور است. «٢» در سخنان معصومين عليهم السلام رهنمودهاى متعددّى براى مصون ماندن از نفاق آمده، از جمله:
١- ياد خدا اميرمؤمنان صلوات الله عليه مىفرمايد:
«افيضُوا فى ذِكْرِاللَّهِ ... وَ هُوَ امانٌ مِنَالْنِّفاقِ» «٣» فراوان به ياد خدا باشيد ... كه ايمنى از نفاق است.