مينوى وحدت درآيند، آنگاه چون مسلمانان صدر اسلام خواهند شد كه امير مؤمنان صلوات‌الله‌عليه درباره آنها فرمود:
«وَالْعَرَبُ الْيَوْمَ وَ انْ كانُوا قَليلًا فَهُمْ كَثيرُونَ بِالْاسْلامِ عَزيزُونَ بِالْاجْتماعِ» «١» عربها، امروز، گرچه [از نظر تعداد نسبت به كل جهان‌] اندكند، ولى به خاطر اسلام فراوانند و به سبب اتّحاد، عزيزند.
٣- اطاعت از رهبرى‌ رهبر آگاه، عادل، مدبّر و باتقوا، ملّت خويش را جز به سوى شرافت و سربلندى رهنمايى نخواهد كرد، به شرط آنكه همه شهروندان، بويژه كارگزاران و سياستمداران مملكت، سخنش را به گوش گيرند و فرمانش را اطاعت كنند. امام زين‌العابدين عليه‌السلام فرمود:
«طاعَةُ وُلاةِ الْامْرِ تَمامُ الْعِزِّ» «٢» اطاعت از رهبران، عزّت كامل است.
رعايت سلسله مراتب و گوش به فرمان رهبر داشتن آنقدر حياتى و حساس است كه اگر مورد مسامحه و بى‌اعتنايى قرار گيرد، بلافاصله واكنش منفى آن رخ مى‌نمايد و به اندازه وسعت و اهميّت مسؤوليت و مأموريت، اثر سوء بر جاى مى‌گذارد گر چه رهبر، پيامبر صلّى‌الله‌عليه‌وآله يا امير مؤمنان صلوات‌الله عليه باشد، چنان كه شكست تلخ مسلمانان در غزوه احد بر اثر ناديده گرفتن دستور پيامبر (ص) بود- كه به آنان دستور داده بود تا اطلاع ثانوى تنگه عينين را ترك نكنند و آنها از اين فرمان تمرّد كردند و سرنوشت جنگ را به نفع كفار قريش تغيير دادند- همان گونه كه پيروزى ظاهرى معاويه در جنگ صفين، در حكميت و در صلح با امام حسن (ع) بر اثر اطاعت پذيرى نيروهاى خود و تمرّد و نافرمانى ياران امام على و امام مجتبى عليهماالسلام، به دست آمد و حتّى‌