فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩
پيشگفتار هر محقّقى كه بدور از جوّسازيهاى دشمنان اسلام به ديده انصاف، آيين حياتبخش اسلام را مورد مطالعه و ارزيابى قرار دهد، آن را در همه ابعاد، برترين آيين يافته و در مقابل عظمت آن سر تعظيم فرود خواهد آورد.
تعاليم انسان ساز اسلام و تلاش طاقت فرساى پيامبر گرامى (ص)، از اعراب جاهلى، رزم آورانى پولادين و يكهتاز ساخت؛ تا آنجا كه جنگاوران مسلمان، نه تنها كافران و مشركان جزيرة العرب را به تسليم واداشتند، بلكه با مقاومت و پايدارى خويش، پادشاهى ايران و امپراتورى را به زانو درآوردند.
يكى از عوامل مهمّ پيروزى مسلمانان در رويارويى با دشمنان، ثبات و پايدارى آنان در ميدان نبرد بود. استوارى و ايستادگى در ميدان جنگ كه باعث نزول امدادهاى غيبى و تزلزل روحيه دشمن و در نهايت شكست آنان مىشد.
الگوى مقاومت در جنگهاى صدر اسلام، حضرت اميرمؤمنان على (ع) بود كه زرهاش پشت نداشت. آنگاه كه علت آن را پرسيدند، فرمود:
«من هرگز به دشمن پشت نمىكنم تا نياز به زره پشت داشته باشم.»