فرار از جنگ
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٣
فصل نهم: راههاى پيشگيرى از فرار براى پيشگيرى از فرار، راههاى گوناگونى وجود دارد كه برخى از آنها كاربرد گسترده و غير منحصر به زمان ومكان دارد و ما به برخى از آنها كه نوعاً در جنگهاى صدر اسلام مورد استفاده قرار گرفته، اشاره مىكنيم:
١. خنثىسازى شايعات دشمن يكى از شيوههايى كه دشمن به منظور پايين آوردن روحيه نيروها و ايجاد زمينه فرار به كار مىگيرد، جنگ روانى است.
مخرّبترين و كارآمدترين شكل جنگ روانى، پراكندن شايعه كشته شدن يا تسليم فرماندهان است. استفاده از اين شيوه در جنگهاى كنونى بويژه با سركردگى شيطان بزرگ بسيار معمول است.
انتشار چنين شايعاتى در نيروهاى نظامى و غير نظامى تأثير شگفتى مىگذارد و توان پايدارى و رويارويى را سلب مىكند، چرا كه چنين هنگامى نيروهاى رزمنده، خويشتن را چون پيكرى بىسر احساس مىكنند و طبعاً