فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٠
سفارتخانهها يا كنسولگريها يا نمايندگان مجاز دولت جمهورى اسلامى ايران در خارج معرفى ننمايند و عذر موجهى نداشته باشند فرارى محسوب مىشوند و حسب مورد مشمول مواد ٤٣ و ٤٤ اين قانون، خواهد بود.
ماده ٤٧. هر نظامى كه در زمان بسيج يا هنگامى كه يگان مربوط در مأموريت آمادهباش رزمى است مرتكب فرار شود حسب مورد مشمول مواد ٤٣ و ٤٤ و ٤٥ اين قانون، خواهد بود.
ماده ٤٨. فراريان مشمول مواد ٤٣ تا ٤٧ اين قانون در صورتيكه قبل از خاتمه جنگ شخصاً خود را معرفى نمايند از كيفيات مخففه برخوردار خواهند بود.
ماده ٤٩. افراد وظيفه دوره ذخيره و احتياط كه در زمان جنگ احضار شده و به فاصله پنج روز از تاريخ احضار بدون عذر موجهى خود را معرفى ننمايند فرارى محسوب و حسب مورد به مجازات مقرر در اين قانون محكوم خواهند شد.
بخش سوم- مقررات مشترك ماده ٥٠. هر نظامى كه با سلاح گرم يا وسيله موتورى يا هواپيما يا كشتى يا وسايل ديگر مورد استفاده نيروهاى مسلح، فرار نمايد علاوه بر ردّ عين يا مثل يا قيمت و جبران خسارت وارده ناشى از ايجاد نقص يا استفاده غيرمجاز، چنانچه عمل او ضربه مؤثر به وضيعت نيروهاى مسلح وارد آورد به مجازات محارب و مفسد فى الارض محكوم مىشود و در غير اينصورت حسب مورد تا يك و نيم برابر مجازات مقرر در اين قانون محكوم مىگردد.
ماده ٥١. هر نظامى كه بطرف دشمن فرار نمايد و فرار او موجب تقويت دشمن شود محارب محسوب و به مجازات محارب محكوم مىگردد و در غير اينصورت به حبس از پنج تا پانزده سال محكوم مىشود.
ماده ٥٢. فرارى كه با تبانى بيش از دو نفر باشد فرار با توطئه محسوب مىگردد