فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥

فصل اوّل: فرار از ديدگاه قرآن‌ در قرآن كريم آيات متعددى در مورد «فرار از زحف» آمده است كه علاوه بر برشمردن علل و انگيزه‌هاى فرار، به ناكامى فراريان و عذاب دردناك اخروى آنان در روز قيامت اشاره كرده و با تعابير گوناگون، شديداً به نكوهش فراريان پرداخته است. در اين فصل به بررسى چهار آيه در اين زمينه مى‌پردازيم:
١. «يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اذا لَقيتُمُ الَّذينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلاتُوَلُّوهُمُ الْادْبارَ وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ الّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ اوْ مُتَحَيِّزاً الى‌ فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْويهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصيرُ» «١» اى كسانى‌كه ايمان آورديد، هرگاه با انبوه كافران روبه‌رو شديد، به آنان پشت نكنيد (و از مقابل آنان نگريزيد). هر كس به آنان پشت كند، به خشم خدا روى آورده و جايگاهش جهنّم است و بدجايگاهى است، مگرآنكه قصد عقب‌نشينى تاكتيكى كند و يا قصد ملحق شدن به گروهى جهت حمله مجدّد را داشته باشد.