فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٩
بخش دوم- فرار در زمان جنگ و درگيرىهاى مسلحانه ماده ٤٣. پرسنل ثابت نيروهاى مسلح هرگاه در زمان جنگ بيش از پنج روز متوالى غيبت نموده و عذر موجهى نداشته باشند فرارى محسوب و به حبس از دو تا هشت سال محكوم مىشوند و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غيبت فرارى محسوب و چنانچه فرار آنان موجب شكست جبهه يا وارد شدن تلفات جانى به نيروهاى خودى شود در حكم محارب است و در غير اينصورت به حبس از سه تا پانزده سال و يا تنزيل تا دو درجه و يا مرادف آن از رتبه و گروه محكوم مىشوند.
ماده ٤٤. اعضاى غيرثابت نيروهاى مسلح اعم از وظيفه يا پيمانى و غيره هرگاه در زمان جنگ بيش از پنج روز متوالى بدون عذر موجه غيبت نموده فرارى محسوب و به حبس از يك تا پنج سال محكوم مىشوند و اگر فرار از جبهه باشد از زمان غيبت فرارى محسوب و چنانچه فرار آنان موجب شكست جبهه يا وارد شدن تلفات جانى به نيروهاى خودى شود در حكم محارب است و در غير اينصورت به حبس از دو تا ده سال محكوم مىشوند.
تبصره. منظور از جبهه مندرج در قانون، منطقهايست كه يگانى درگيرى مستقيم و سريع رزمى داشته و يا مأموريت آن را دريافت كرده باشد.
ماده ٤٥. هر نظامى كه در جريان عمليات عليه عوامل خرابكار، ضد انقلاب، اشرار و قاچاقچيان مسلح از محل مأموريت و يا منطقه درگيرى فرار نمايد حسب مورد مشمول مجازاتهاى مقرر در اين بخش قرار خواهد گرفت.
ماده ٤٦. نظاميانى كه در زمان جنگ در مأموريت يا مرخصى هستند يا مشغول گذراندن دوره آموزشى در داخل يا خارج از كشور مىباشند هرگاه پس از خاتمه مأموريت يا مرخصى يا دوره آموزشى يا پس از احضار قبل از خاتمه آن به فاصله پنج روز از تاريخ ابلاغ قانونى خود را به قسمتهاى مربوط در داخل، يا