فرار از جنگ
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥١
فصل پنجم: انگيزههاى فرار عوامل گوناگون مادّى و غير مادّى موجب مىشود، انسان صحنه نبرد را ترك كند و ننگ و ذلّت را براى خويش و جامعه خود باقى گذارد كه برخى از آنها را يادآور مىشويم:
١. ترس (جُبن)
ترس حالتى است كه موجبمىشود انسان از موارد خطر اجتناب كند و گاه هم با تمرين، اين ترس تبديل به شجاعت مىشود. حال اين سؤال مطرح است كه:
ترس چيست؟
روانشناسان مىگويند: در انسان حالتى است به نام «بيم». وقتى بيم از ضمير پنهان به ضمير آشكار رسيد، حالت ترس بوجود مىآيد. و بواسطه محيط هدايت مىشود. مثلًا يك نفر از حشرات مىترسد، يكى از درندگان و ديگرى از صداهاى مهيب. گرچه غريزه ترس در وجود آدمى موجب مىشود كه انسان از مواضع خطر پرهيز كند و سالم بماند؛ ليكن در همه جا پسنديده نيست و گاه مذموم و ناپسند است.