فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٢
ب- فتاواى اهل سنّت به آراء سه تن از دانشمندان اهل سنّت در زمينه «فراراز زحف» اشاره مىكنيم:
١. قرطبى:
ميزان در نيروهاى دشمن كه جايز نيست مسلمانان از برابر آنان بگريزند، دو برابر است و عدم جواز فرار از مقابل اينان (نيروهاى دشمنى كه دو برابر نيروهاى اسلامند) مورد اتّفاق همگان است «١» ٢. ابنحزم مىگويد:
براى يك مسلمان، اصلًا جايز نيست كه از برابر يك مشرك يا چند مشرك يا حتى تعداد زيادى از آنها فراركند. ولى چنانچه به دشمنى پشتكرد بايد قصد وى يكى از چند چيز باشد:
١. پيوستن به مسلمانان در حال نبرد در صورتى كه اميد رسيدن به آنان را داشته باشد.
٢. آمادگى براى حمله مجدد.
بنابراين اگر هدف او از فرار و پشت كردن به دشمن، چيز ديگرى نباشد، تا زمانيكه توبه نكرده، فاسق است.
سپس به آيات شريفه ١٥ و ١٦ سوره انفال استناد مىكند و در ادامه گفتارش مىنويسد:
گروهى برآنند كه فرار از برابر سه نفر به بالا، جايز مىباشد؛ ولى اين نظر، اشتباه است.
وى براى اثبات اين مدعا، به دلايلى از جمله فرمايش اميرمؤمنان (ع) كه مىفرمايد: