فرار از جنگ - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨
٧. احمدبن عمر حلبى مىگويد: تفسير اين آيه را، از امام صادق (ع) پرسيدم:
«انْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاتِكُمْ» اگر از گناهان كبيره كه از آن نهى شديد، اجتناب ورزيد، گناهان صغيره شما را مىپوشانيم.
امام (ع) فرمود: هركس اجتناب كند از گناهى كه وعده آتش داده شده، اگر مؤمن باشد، خداوند گناهان صغيره او را مىبخشد و به او مقام باكرامتى اعطا مىكند.
گناهان هفتگانه كه موجب عذاب الهىاند عبارتند از: قتل نفس به ناحق، عقوق والدين، رباخوارى ... و فرار از ميدان نبرد.» «١» ٢. امام باقر (ع) در پى شمارش گناهان كبيره مىفرمايد: شرك به خداوند ... و فرار از ميدان نبرد.» «٢» كه فرار را در رديف شرك قرار داده است.
٢. روايات اهل سنّت ١. از رسول گرامى (ص) پرسيدند: گناهان كبيره چيست؟ فرمود:
«الْاشْراكُ بِاللَّهِ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الْمُسْلِمَةِ وَ فِرارُ يَوْمِ الزَّحْفِ» «٣» شرك به خدا و ريختن خون مسلمانان و فرار از صحنه درگيرى.
٢. معاذ گويد: پيامبر خدا (ص) مرا به ده چيز سفارش كرد از جمله فرمود:
«... وَ ايَّاكَ وَ الْفِرارُ مِنَ الزَّحْفِ وَ انْ هَلَكَ النَّاسِ» «٤» هرگز از صحنه جنگ فرار نكن، هرچند همه (همرزمانت) جان داده باشند.