فصل دوّم: فرار از ديدگاه روايات‌ روايات فراوانى در كتب شيعه و سنّى به چشم مى‌خورد كه به مسأله «فرار اززحف» پرداخته و ضمن نكوهش شديد آن، پيامدهاى سوء و ناگوار آن را يادآور شده است.
همچنين از اين روايات استفاده مى‌شود كه:
- «فرار از زحف» جزو گناهان كبيره است.
- «فرار از زحف» در رديف گناهانى ذكر شده كه قابل جبران و كفّاره نيست.
١. روايات شيعه‌ به علت رعايت حجم جزوه فقط به پاره‌اى از روايات اشاره مى‌كنيم:
١. امام على (ع) اسوه دلير مردان مى‌فرمايد:
«فَانّى‌ لَمْ افِرُّ مِنَ الزَّحْفِ قَطُّ وَ لَمْ يُبارِزْنى‌ احَدٌ الّا سَقَيْتُ الْارْضَ مِنْ دَمِهِ» «١» من هيچگاه از برابر انبوه دشمن فرار نكردم و هيچ كس در ميدان جنگ، با من روبه‌رو نشد مگر اينكه زمين را از خونش سيراب كردم.