ترور و دفاع مشروع - برجی، یعقوبعلی - الصفحة ٥٦ - ١-٢ قرآن
آيه دوم تناسب بين تجاوز و دفاع را مطرح ساخته و اظهار مىكند كه عكس العمل شخص مورد تجاوز بايد مثل و مساوى تجاوز شخص متجاوز باشد.
تعبير «جزأ سيئة سيئة مثلها» در آيات متعددى در قرآن آمده است. [١]ليكن قرائن موجود در قبل و بعد اين آيات، نشان مىدهد كه اين جملات مربوط به مجازاتهاى اخروى است خداوند كيفر همان عمل به را بدون كم و كاست مىدهد. ولى آيه مورد بحث مربوط به مقابله به مثل و دفاع در دنياست.
ب. آيات جهاد دفاعى:
دسته دوم آياتى هستند كه در مورد خصوص جهاد دفاعى نازل شده است. در اين قسمت به نقل چند آيه از اين آيات اكتفا مىكنيم. دلالت اين آيات بقدرى روشن است كه هيچ نيازى به توضيح ندارند.
١. أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ*الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيراً وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌ عَزِيزٌ.
(حج:٣٩-٤٠)
به كسانى كه مشركان با آنان كارزار كردهاند، رخصت دفاع داده شده است، چرا كه ستم ديدهاند و خداوند بر يارى دادن آنان تواناست، همان كسانى كه از خانه و كاشانهشان به ناحق رانده شدهاند و جز اين نبود كه گفتهاند خداوند پروردگار ماست؛ و اگر خداوند بعضى از مردم را به دست بعضى ديگر دفع نمىكرد، هم صومعههاى راهبان و هم معابد [مسيحيان]و هم عبادتگاههاى [يهوديان]و هم مساجد كه نام خداوند در آنها بسيار ياد مىشود، ويران مىگرديد، و خداوند هر كس را كه دينش را يارى كند يارى مىدهد، كه خداوند تواناى پيروزمند است.
در صدر اسلام على رغم آزار و اذيتى كه مشركان بر مسلمانان روا مىداشتند، قانون جهاد تشريع نشد، بلكه خداوند به عفو و اغماض فرمان مىداد:
[١]