امّا تاكنون تعريف اصطلاحى جامعى از ترور و تروريسم-كه مورد قبول همه كشورها باشد-ارائه نشده است. به همين جهت سازمان ملل در قطعنامه ٣٠٣٤ در تاريخ دوم نوامبر ١٩٧٢ م تحقيق و بررسى پيرامون تروريسم را ضرورى دانست و در پى تصويب قطعنامه بالا، سه كميته ايجاد شد:

١. كميته تعريف تروريسم؛

٢. كميته موجبات تروريسم؛

٣. كميته طرح تدابيرى براى جلوگيرى از تروريسم.

متأسفانه كار كميته‌ها به علت اختلاف نظر كشورها به نتيجه مورد نظر نرسيد. بعد از حادثه ١١ سپتامبرِ آمريكا و به وجود آمدن اجماع جهانى در مبارزه با تروريسم، تلاش در جهت ارائه تعريفى جامع از تروريسم افزايش يافته و تعريف‌هاى گوناگونى از تروريسم ارائه شده است كه اين كتاب گنجايش طرح و بررسى يكايك آن تعريف‌ها را ندارد. ما براى رعايت اختصار چند تعريف ارائه شده را نقل مى‌كنيم و سپس به جمع بندى آنها مى‌پردازيم.

قطعنامه شماره ٣٠٣٤ سال ١٩٧٢ تروريسم را چنين تعريف كرده است: «تلاش‌ها با هدف ايجاد تحولات در حكومت، اخلال در ارائه خدمات عمومى، مسموم ساختن روابط بين‌الملل، قتل رؤساى دولت‌ها يا نمايندگان حكومت‌ها، تخريب ابنيه، تسهيلات و ارتباطات عمومى، ايجاد آلودگى در غذا يا آب و تحريك بيمارى‌هاى واگير.»

كميسيون حقوق بين‌الملل در ماده ٢٤ مقررات مربوط به جرايم بين‌المللى، تروريسم را چنين تعريف كرده است:

تروريسم عبارت است از روا دانستن اقداماتى كه داراى يك ماهيت براى ايجاد وحشت در اذهان عامه و گروه‌هاى انسانى است.

وزارت دفاع آمريكا، «كاربرد يا تهديد به كاربرد غير قانونى زور يا خشونت توسط يك سازمان انقلابى، ضد اشخاص يا اموال و به قصد مجبور ساختن يا ارعاب حكومت‌ها يا جوامع، كه غالباً با اهداف سياسى و ايدئولوژيك همراه باشد» را تروريسم دانسته است.

يكى از حقوقدانان در تعريف تروريسم نوشته است: «طبق كنوانسيون پيش‌گيرى و مجازات تروريسم سازمان ملل، تروريسم به اعمال جنايى اطلاق مى‌شود كه با هدف مقابله با نظام سياسى كشورها و ايجاد رعب و وحشت در اشخاص يا گروههاى معين يا عامه مردم، توسط