ترور و دفاع مشروع - برجی، یعقوبعلی - الصفحة ٢٣ - ٢-٢ معاهدات بينالمللى
١-٢. منابع حقوق بينالملل
آنچه در حال حاضر به عنوان حقوق بينالملل مطرح است بر چه مبنايى استوار است؟ [١]در گذشته دور مجموعۀ مدونى تحت عنوان حقوق بينالملل وجود نداشته است؛ مسأله تدوين حقوق بينالملل از اواخر قرن هيجدهم ميلادى توجه كشورها را به خود جلب كرد و كنفرانسهاى متعددى به ويژه در نيمه دوم قرن نوزدهم تشكيل شد كه معروفترين آنها كنفرانس لاهه در سال ١٨٩٩ است.
و اينك مهمترين منابعى را كه در تدوين حقوق بينالملل از آنها استفاده شده، فهرستوار ذكر مىكنيم. در ماده٣٨ اساسنامه ديوان بينالملل دادگسترى منابع حقوقبينالملل چنين معرفى شدهاند:
١. عهدنامههاى بينالملل اعم از عمومى (جهانى) و خصوصى (منطقهاى) كه به موجب آن قواعدى معين شده است كه كشورهاى طرف دعوا، آن قواعد را صريحاً پذيرفتهاند.
٢. عادات و رسوم (عرف) بينالملل
٣. اصول عمومى حقوق مورد قبول ملل متمدن
٤. تصميمات قضائى و عقايد صلاحيتدارترين مصنّفين، به منزله وسيله فرعى براى تشخيص قواعد حقوقى [٢]
در اين اساسنامه به چهار منبع اشاره شده كه به توضيح مختصر منبع اول كه اصلىترين و مهمترين است، مىپردازيم. [٣]
٢-٢. معاهدات بينالمللى
اين معاهدات دو دسته هستند:١. عمومى ٢. منطقهاى
معاهدات عمومى [٤]معاهداتى هستند كه در كنفرانسها و سازمانهاى بينالمللى به تصويب رسيدهاند. مانند معاهدات ذيل:
[١]
[٢] . سير روابط و حقوق بينالمللى، ص ١٣.
[٣] . بقيه منابع نياز به توضيح ندارند.
[٤]