ترور و دفاع مشروع - برجی، یعقوبعلی - الصفحة ١٣٤ - ٣ تخريب اماكن عمومى و آلوده كردن آبها

امام صادق از امام على (ع) نقل كرده است كه پيامبر (ص) از ريختن سم (استفاده از سلاح شيميايى) در سرزمين مشركان نهى كرد. [١]

حضرت على (ع) در جنگ صفين به نيروهاى خويش چنين سفارش كرد: «هرگز با دشمن جنگ را آغاز نكنيد تا آنان آغاز كنند، فراريان را نكشيد، بر زخميان متازيد، هتك حرمت و عورت نكنيد، از مثله كردن بپرهيزيد، وارد خانه‌هاى آنان مشويد، بر زنان حمله نكنيد و به كسى دشنام ندهيد.» [٢]

هم چنين آن حضرت ياران خود را از تعرض به خانواده و كودكان [٣]برحذر مى‌داشت از پرده‌درى، برداشتن اموال دشمن، [٤]ستم به كشاورزان، [٥]اسارت گرفتن كودكان، [٦]تاختن بر زخميان، [٧]تصرّف چهارپايان و محروم كردن از آب آشاميدنى [٨]برحذر مى‌داشت. هم چنين از جمله سفارشهاى پيامبر به سپاهيان اين بوده است: «صومعه‌نشينان (و عبادت‌كنندگان خدا) را نكشيد، بازرگانان مشركان را نيازاريد، [٩]فرستادگان و گروگان‌ها را نكشيد، [١٠]آن كه درِ خانه را به روى خود ببندد مصون است [١١]و همچنين از كشتن افراد زمينگير، نوجوان، خدمتكاران و اجيران در جنگ‌ها نهى مى‌كرد. [١٢]نيز از آتش زدن درختان و محصولات كشاورزى به شدّت منع مى‌كرد. [١٣]

تا اينجا روشن شد كه استفاده از مواد خطرناك مانند سم، آتش، مواد شيميايى و ميكروبى حتى در دفاع مشروع از ديدگاه فقه ممنوع است، مگر در موارد خاص كه ضرورت ايجاب كند.