پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٢ - ١٧ - علماى آخرالزمان
اما مؤمنين چنين نيستند در فكر آخرت خود هستند و مى گويند:
﴿رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ﴾ [١] بارخدايا ما را از نعمتهاى دنيا و آخرت بهرمند گردان و از شكنجه آتش دوزخ نگاه دار.
يَابْنَ مَسعُود عالِمُوا امَّتي بَيْنَهُمُ العَداوَةُ وَ البَغْضاءُ وَ الجِدالُ اولئِكَ ادِّلاءُ هذِهِ الامَّةِ في دُنْياهُمْ اى ابن مسعود چه بسا علماء امت من با يكديگر دشمنى كنند و با هم جدال ورزند و نسبت به هم بغض داشته باشند اينها راهنمايان امت من در دنيا هستند. كسى كه مىخواهد راهنماى مردم باشد بايد اول خودش را بسازد. چنانچه راهنماى امت مورد عنايت خدا و پيغمبر نباشد خدا از او راضى نباشد و پيغمبر ٦ از او تبرى بجويد تكليف مردم چيست؟ ما بايد جواب خدا را بدهيم بعضى نه تنها مردم را ارشاد نمى كنند بلكه با حرفهايشان مردم را گمراهتر مىكنند مباحثى مطرح مىنمايند كه نه خدا راضى است نه امام زمان (عج). عزيزان مواظب باشيد در منبرهايتان سخنى به زبان آوريد كه بتوانيد فرداى قيامت پاسخ آن را بدهيد از خدا استمداد كنيد و بر او توكل نماييد. خوشا بحال جمعيتى كه پيشوايشان مردى پاك و متدين و با تقوا است. آقايى دارند كه مردم را خوب تربيت ميكند از خوبيها و محسنات او مى گويند كه از وقتى اين آقا به منطقهى ما آمده مردم مسائل دينى خود را ياد گرفتند. نماز و قرائت قرآن به مردم ياد داده بنابراين خدا را راضى نموده است. شما هم اينگونه باشيد مردم را جمع كنيد آنها را به وظائفشان آگاه كنيد و خود
[١]. سوره بقره آيه ٢٠١.