پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧١ - ١٧ - علماى آخرالزمان

مى‌كنند كه بر دين منند و از سنت و روش من تبعيت مى‌كنند لكن دروغ مى گويند من از اين‌ها بيزار هستم.

يَابْنَ مَسعُود وَ لا تُجالِسُوهُمْ فِي المَلَأِ وَ لا تُبايِعُوهُمْ فِي الاسْواقِ وَ لا تُهْدُوهُمُ الطَّريق وَ لا تُسْقُوهُمْ الماءَ اى ابن مسعود با اين گونه افراد نشست و برخاست نداشته باش و در بازار با اين ها معامله نكن، راه را نشانشان نده و آب به آن‌ها نرسان چون معاشرت با اين اشخاص چهره‌ى انسان را خدشه دار مى كند و آدم را متهم مى‌سازد بايد بين اين‌ها و مؤمنين فرق گذاشت.

قال الله تعالي ﴿مَنْ كانَ يُريدُ الْحَيوةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها نُوَفِّ الَيْهِم اعْمالَهُمْ وَ هُمْ فيها لا يُبْخَسُون﴾ [١] الآيه كسانى كه طالب زندگى مادى و شهوات دنيوى و زينت هستند ما مزد سعى آنها را در كار دنيا كاملا مى‌دهيم و هيچ از اجر عملشان كم نخواهد شد. هر كس دنيا را بخواهد خدا به او مى‌دهد اما آخرت ندارد. از آيه استفاده مى شود هر كس در دنيا كار خير بكند نتيجه اش را مى‌بيند و لو كافر باشد. به هر حال خداوند عمل كسى را ضايع نمى كند اگر كسى براى دنيا كار كرد در دنيا پاداش مى‌گيرد اما كسى كه اهل دين و ديانت و تقوا است و طالب آخرت است و دنيا را هم براى آخرت مى‌خواهد خدا هم در هر دو جا به او پاداش مى‌دهد.

يقول الله تعالي ﴿مَنْ كانَ يُريدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ نَصيبٍ﴾ [٢] خدا فرمود: هر كس حاصل دنيا را بخواهد به او مى‌دهيم اما در آخرت بهره اى ندارد.

[١]. سوره هود آيه ١٥.

[٢]. سوره شورى آيه ٢٠.