پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٩ - ١١ - بينش پيغمبران
هستند كه در كارهاى خير پيش قدمند و دنبال مال و مقام نيستند از دنيا دست كشيده و براى انجام وظيفه به مناطق محروم مىروند و با تحمل سختيها و رنجها به محرومين كمك مىكنند آنها را با مسائل فقهى و دينى آشنا مىكنند مسائل نماز و روزه و ازدواج و ... را به آنها ياد مىدهند. پيغمبران الهى نيز چنين بودند هميشه به مناطق دور افتاده مىرفتند و مردم را با دستورات الهى آشنا كرده و آنها را به سوى خدا دعوت مىكردند. به دنبال كسانى مىرفتند كه از خدا و معنويت دور بودند و آنها را نجات مىدادند. در قديم رسم بود زن هاى فاسده بالاى منازل خود پرچمى نصب مىكردند كه نشانگر حالت گمراهى آنان بود. مردم ديدند حضرت عيسى ٧ با اينكه جوان است به خانه يكى از اينها مىرود وقتى از آن حضرت سئوال كردند فرمود:
هدف من اصلاح اوست بعد از مدتى مردم ديدند كه آن زن عوض شد و پرچم را پايين آورد و درب خانه را بست. واقعاً بعضى از بندگان خدا خود را به عسر حرج مىاندازند تا ديگران را اصلاح كنند و اين، هنر است نه داشتن مال دنيا. چه بسيار كسانى كه مثل قارون ثروتمند بوده اند اما در تاريخ نامى از آنها برده نمى شود ولى مىبينيم نام انبياء عظام و ائمه اطهار ٧ هر روز با عظمت بيشترى برده مى شود.
كُلُّ ذلكَ لَمّا خَوَّفَهُمُ اللهُ في كِتابِهِ مِنْ قَوْلِهِ ﴿وَ انَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اجْمَعينَ﴾ [١] ﴿لَها سَبْعَةُ ابْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ﴾ [٢]
وقتى اين آيه نازل شد اصحاب ديدند پيغمبر اكرم ٦ خيلى ناراحت است و گريه مىكنند و اصحاب نمى توانستند علت آن را
[١]. سوره حجر آيه ٤٣.
[٢]. سوره حجر آيه ٤٤.