پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود
(١)
شناسنامه کتاب
٢ ص
(٢)
فهرست مطالب
٥ ص
(٣)
مقدمه
٩ ص
(٤)
1 - شرح حال عبدالله بن مسعود
١١ ص
(٥)
2 - صبر در مشكلات
١٢ ص
(٦)
3 - ثواب صابرين
١٤ ص
(٧)
4 - علائم صابرين
١٧ ص
(٨)
5 - علامت زهد
٢٠ ص
(٩)
6 - نحوه مواجهه با فقر
٢٤ ص
(١٠)
7 - دنيا براى كافران است
٢٦ ص
(١١)
8 - علامت شوق به بهشت
٣١ ص
(١٢)
9 - هلاكت دنياپرستان
٣٦ ص
(١٣)
10 - آگاهى از حالات برخى پيغمبران
٣٧ ص
(١٤)
11 - بينش پيغمبران
٤٢ ص
(١٥)
12 - ساكنين جهنم و بهشت
٥١ ص
(١٦)
13 - مردم آخرالزمان
٥٢ ص
(١٧)
14 - دنياپرستان
٥٥ ص
(١٨)
15 - نحوه رفتار با بيدين
٦٢ ص
(١٩)
16 - علائم دنياپرستان
٦٥ ص
(٢٠)
17 - علماى آخرالزمان
٦٦ ص
(٢١)
18 - اثر علم بيعمل
٧٤ ص
(٢٢)
19 - اثر يادگيرى قرآن و علم بيعمل
٧٦ ص
(٢٣)
20 - دوستان شايسته
٧٩ ص
(٢٤)
21 - مردمان دنياپرست
٨١ ص
(٢٥)
22 - ترس از خدا
٨٥ ص
(٢٦)
23 - رها كردن كارهاى بيهوده
٨٨ ص
(٢٧)
24 - رها نكردن اطاعت
٨٩ ص
(٢٨)
25 - دورى از دنيا
٩١ ص
(٢٩)
26 - دورى از غرور
٩٣ ص
(٣٠)
27 - تفكر در آيات قرآن
٩٥ ص
(٣١)
28 - اجتناب از گناهان
٩٦ ص
(٣٢)
29 - دورى از غضب
٩٨ ص
(٣٣)
30 - آرزوى كوتاه
٩٨ ص
(٣٤)
31 - دلبستگى به دنيا
١٠٠ ص
(٣٥)
32 - مردم آخرالزمان
١٠١ ص
(٣٦)
33 - رباخوارى و اثرات آن
١٠٢ ص
(٣٧)
34 - زندگى سخت با ترك ياد خدا
١٠٤ ص
(٣٨)
35 - تمسخر مؤمنين
١٠٥ ص
(٣٩)
36 - مستى گناه
١٠٧ ص
(٤٠)
37 - دنيا ملعون است
١٠٨ ص
(٤١)
38 - اخلاص در عمل
١١١ ص
(٤٢)
39 - رها كردن نعمتهاى دنيا
١١٢ ص
(٤٣)
40 - هدف در اعمال
١١٣ ص
(٤٤)
41 - ستايش مردم
١١٥ ص
(٤٥)
42 - زياد كردن عمل خوب
١١٥ ص
(٤٦)
43 - تأخير در توبه
١١٧ ص
(٤٧)
44 - تكيه به دنيا زدن
١٢٠ ص
(٤٨)
45 - عبرت گرفتن از گذشتگان
١٢٠ ص
(٤٩)
46 - تقوا در همه حال
١٢٢ ص
(٥٠)
47 - دشمنى با شيطان
١٢٣ ص
(٥١)
48 - محاسبه نفس
١٣١ ص
(٥٢)
49 - صحبت بدون علم
١٣٢ ص
(٥٣)
50 - غصه روزى خوردن
١٣٥ ص
(٥٤)
51 - تجارت آخرت
١٤٠ ص
(٥٥)
53 - اثر ذكر خدا
١٤١ ص
(٥٦)
53 - دوست داشتن صلحاء
١٤٣ ص
(٥٧)
54 - شرك به خدا
١٤٥ ص
(٥٨)
55 - با اولياء بودن
١٤٧ ص
(٥٩)
56 - وقار داشتن
١٤٨ ص
(٦٠)
57 - دورى از گناهان
١٥٥ ص
(٦١)
58 - حفظ زبان
١٥٨ ص
(٦٢)
59 - مراقبت از باطن
١٦٠ ص
(٦٣)
60 - ياد قيامت
١٦٢ ص
(٦٤)
61 - ترس از خدا در همه حال
١٦٣ ص
(٦٥)
62 – انصاف
١٦٤ ص
(٦٦)
63 - خشوع بيهوده
١٦٥ ص
(٦٧)
64 - سختگيرى با مردم
١٦٦ ص
(٦٨)
65 - راستگويى و احسان
١٦٧ ص

پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٧ - ١١ - بينش پيغمبران

مى‌كنند اگر ما اهل علم كلام اهل بيت را براى مردم روشن نكنيم چه كسى خواهد گفت و مردم از كجا خواهند فهميد آيا بالاى منبر سخن‌هاى پراكنده گفتن و نقل مطالب روزنامه ها كردن حق منبر تمام مى شود وادا مى‌گردد من از شما انتظار دارم همه چيز شما از رفتار و كردار و آداب اجتماعى و منبرتان نمونه باشد و كارى كنيد كه مورد رضاى خداوند و امام زمان ارواحنا فداه باشيد طورى باشيد كه وقتى شما را ديدند درحق اساتيدتان هم دعا كنند و بگويند خدا رحمت كند فلانى را بارك الله بر او با اين شاگردانى كه تربيت كرد.

امام جعفر صادق ٧ فرمود: طورى رفتار كنيد كه اگر از شما سوال كردند شاگرد چه كسى هستيد و گفتيد شاگرد امام صادق ٧ مردم بگويند رَحِمَ اللهُ جَعَفَر بنَ مُحَمَّدُ الصادِق ٧ كَيفَ ادَّبَ اصْحابَه خدا رحمت كند جعفر بن محمد (امام صادق ٧) را كه چقدر عالى شاگردانش را تربيت كرد.

برادران در كوچه و خيابان به ديگران سلام كنيد روايت داريم كه فرمودهاند: از مورچه كمتر نباشيد زيرا آنها تا به هم سلام نكنند از يكديگر جدا نمى شوند ما نبايد اين آداب اسلامى را كوچك بگيريم بدانيد ﴿اللهُ لطيفٌ بِعِبادِه﴾ [١]

يعنى خدا كار ظريف شما را حساب مى كند گرچه بعضى معنا كرده اند كه لطف خدا زياد است ولى شايد معنا همان است كه بيان شد يعنى كوچكترين كارهاى خير را هم خداوند در نظر مى‌گيرد.

روايت است روزى بارندگى زياد شد و راه مردم را آب فرا گرفت، مردم مخصوصاً پيرمردان و پيرزنان نمى توانستند از آن جا


[١]. سوره شورى آيه ١٩.