پندهاى رسول اعظم به عبد الله ابن مسعود - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢ - ٥ - علامت زهد

است. زينتى بيش نيست و محل فخر فروشى و زياد جمع كردن اموال و اولاد است. ﴿وَ كَمَثَلِ غَيْثٍ اعْجَبَ الْكُفّارَ نَباتُهُ﴾ [١] انسان دنيا طلب مثل كافرى است كه منتظر باران است. اما خدا چه؟ سبزى طبيعت او را به تعجب وا مى‌دارد اما از خدا غافل است.

﴿ثُمَ يَهيجُ فَتَريهُ مُصْفَرّاً﴾ [٢] سپس مى‌بينيد زرد شد. اى انسان تو هم روزى سبز بودى بعد زرد مى‌شوى. چرا مواظب نيستى. هفتاد سال از عمر تو گذشت هفتاد بار سبزى و زردى عالم طبيعت را ديدى. بيدار نشدى؟ چرا در خواب غفلت فرو رفته اى؟

﴿ثُمَ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ﴾ [٣]. در آخرت بر اينها عذاب دردناك است. قالَ اللهُ تَعالي ﴿وَ آتَيناهُ الْحُكْمَ صَبِيّاً﴾ [٤] يعنى الزُّهْدُ فِي الدُّنْيا خداوند فرمود: ما به يحيى ٧ حكم داديم در حالى كه بچه بود. پيغمبر اكرم ٦ فرمود مراد، زهد در دنيا بود. در مورد حضرت عيسى ٧ هم گفته اند كه ايشان خانه و مسكن آنچنانى نداشت و ازدواج هم نكرده بود و نوعا حالت سيار داشت حتى براى تبليغ هم در نقطه‌ى مركزى نبود و لذا حواريون دنبال آن حضرت راه مى‌افتادند. علت هم اين بود كه حضرت عيسى علاقه اى به دنيا نداشت و از آيه مى‌فهميم كه خداوند آنقدر كسانى را كه به دنيا علاقه نداشته باشند، دوست دارد كه ممكن است در حال بچگى به او مقام دهد

وقالَ اللهُ تَعالى لِمُوسى انَّهُ لَنْ يَتَزَّيَنَ المُتَزَّيِنُونَ بِزينَةٍ ازْيَنْ في عَيني‌

[١]. سوره حديد آيه ٢٠.

[٢]. سوره حديد آيه ٢٠.

[٣]. سوره حديد آيه ٢٠.

[٤]. سوره مريم آيه ١٢.